Ontwerp en realiseer een system waarmee verschillende medewerkers (PR&Communicatie, TD, VideoEditor en CCE) klantgerichte communicatie, waaronder de al bestaande schermen in de foyer, naast de kassa en de routeschermen, maar in de toekomst ook nieuwe schermen op eenvoudige wijze kunnen verwerken.

Dit betekend dat ik samen met klasgenoot en vriend Owen Degenaar een opdracht heb om een speciaal op CineMec toegespitst NarrowCasting systeem te ontwikkelen.

Nu het systeem bijna klaar is komt er binnenkort een post hoe dit werkt wel kan ik vast verklappen dat het hele systeem op web gebaseerd is. Daarnaast is het helemaal leuk om te kunnen vertellen dat er HTML5 gebruikt wordt.

Meer informatie later!

Het idee was om met een aantal klasgenoten een video te maken in een aantal dagen. Dit aantal dagen is drastisch verminderd door het weer (er was mist en dan zie je dus nog geen 10 meter ver) Gelukkig was er één dag zonder mist en konden we toch nog een klein filmpje maken!

Het voorprogramma was niet heel veel soeps, maar toen Coldplay begon, alle wristbands begonnen te knipperen en heel Ahoy op zijn kop gezet werd was het begonnen. Het derde nummer had enorme ballonnen en bij het vierde nummer kwam overal confetti vandaan. Wat een energie weten deze gasten over te brengen!

Wie kent het niet eigenlijk. De jaarlijkse actie van 3FM, het glazenhuis waar DJ’s een week lang opgesloten zitten, niet mogen eten, radio maken en het allerbelangrijkste enorm veel geld inzamelen voor het goede doel. Dat goede doel is dit jaar in samenwerking met het Rode Kruis speciaal gericht op “moeders die geraakt zijn door oorlog- of conflictsituaties”

Nu ga ik onderdeel uitmaken van dat goede doel, maandag 19 december tussen 8 uur en 12 uur zal ik de telefoon opnemen, niet alleen want er is namelijk een heel callcenter opgericht om dit te gaan doen en samen met Jeroen gaan we hier deel van uitmaken. Wil je dus een plaatje aanvragen, wil je geld storten of vindt je het stiekem gewoon heel leuk om even met mij te bellen doe dat dan vooral op maandag 19 december!

Het maken van een timelapse filmpje is niet helemaal gelukt. We hebben wel wat dingen geschoten, en dat komt binnenkort ook vast en zeker online maar het is niet helemaal zoals we gehoopt hadden. Waarom niet? Nja 1 verklaring, mist. We konden soms niet eens verder kijken dan 10 meter. We hadden één dag over om shots te maken, en dat is niet veel als je er vier gepland had

Al met al hebben we niks te klagen, we hebben een gezellige week gehad en de foto’s zijn ook aardig oké!

Het is alweer een tijdje terug dat ik ze voor het laatst live heb gezien, 2007 in Nijmegen. Het was een heel gedoe om kaartjes te krijgen. We zijn opgelicht, hebben het geld weer teruggekregen en hebben daarna voor de inkoop prijs kaartjes weten te bemachtigen. Waar ik de persoon die ze verkocht nog steeds enorm dankbaar voor ben!

Met de trein vanuit Ede-Wageningen, dan naar Rotterdam Centraal met de Metro. Wacht Metro, daar heb je een chipkaart voor nodig. Wat als je die niet hebt? En ook niet kun krijgen? Gewoon doen wat ik altijd deed, loop maar achter mij aan. Zo gezegd zo gedaan. PIEEEP, hmm da’s nieuw gewoon doorlopen. Goed, de beveiliging was even niet aanwezig dus het lijkt me goed gegaan. Aangekomen bij Ahoy staat daar een rij van een goede 500 meter (in een enorme cirkel) dus maar aangesloten. Het ging best snel en voor we het wisten stonden we in de ontvangsthal. De ingang die open was was om de hoek en jassen ophangen was veels te druk dus we nemen ze wel mee. Helemaal achterin is dan nog een garderobe, nog niet open maar dat duurde geen kwartier meer.

Het concert begint, tenminste het voorprogramma. Heel swingend echt wat anders maar wel leuk. De Peppers komen nu op. Beginnen te zingen en halverwege het eerste nummer begint het. Het geluid gaat stuk. Zang houdt op. Het tweede nummer zit ook in het filmpje en daar hebben we vier nummers last van gehad. Gelukkig was het daarna goed en hebben we een supergaaf, energiek en geslaagd concert gehad.

Dan de terugweg, nu veel beveiliging bij de Metro dus een kaartje gekocht. De trein zou naar Utrecht Centraal gaan maar stopte in Gouda. Daar konden we dan in een andere trein naar Utrecht. Maar wel met vertraging. Natuurlijk zoveel (7 minuten) dat we niet meer met de laatste trein naar Ede-Wageningen konden. Gelukkig kwam Thijs ons ophalen, de held! Al met al een heel gedoe zo’n concert. Maar op de vraag of het het allemaal waard was moet ik volmondig ‘Ja!’ beantwoorden.

Om 3:30 ging de wekker, na een kort ontbijt door naar Woerden om daar Owen op te pikken en snel door naar Kinderdijk. Na een klein tweede ontbijt snel door met statief en fotospullen naar de juiste plek. Waar we precies op tijd aankwamen om foto’s te maken.

Bekijk de foto maar eens op 500px

Gelukkig had ik wel mijn fototoestel mee en hebben we niet al te lang hoeven wachten op de slipcursus!

Ingrediënten
• 1 ei
• 1 vanillestokje
• 65 gram kristalsuiker
• 45 ml licor 43
• 45 ml bruine rum
• 45 ml cognac
• 5 dl slagroom
• ongeveer 1/3 geraspte muskaatnoot

Bereidingswijze
Alle ingrediënten mengen behalve de room. Klop deze er geleidelijk door met de mixer totdat het mengsel in pieken blijft staan (dat duurt wel even). Vul de espressokopjes met het mengsel en rasp er nog wat nootmuskaat over.

Dat was het weer…

Het is weer zo ver… De kerst komt er aan en Nederland loopt langzaam aan vol met lichtjes, kerstbomen en heerlijk eten! Een goede tijd breekt aan.

Traditiegetrouw komt het kaartje op de website te staan.

Fijne kerst en alvast een goed 2011 toegewenst!

Bas Bakkenes

De avond is goed bevallen en er zijn een hoop foto’s en een filmpje gemaakt.

Na het concert twitterde de zangeres:
“Photo: A picture from today.s show in Beauforthuis. First sold out Schradinova show!! Wooooh great vibe!!… http://tumblr.com/xkhl9rjwa”

Vanochtend was ik daar dan ook met twee klasgenoten om foto’s te gaan maken, in de stromende regen hebben wij dit vast weten te leggen en een mooie serie nieuwsfoto’s was het resultaat.

De persmensen van het filmfestival hebben ons gevraagd de foto’s te laten zien en dat heb ik dan ook gedaan. Uiteindelijk is besloten foto’s van mij te gebruiken voor het nieuwsbericht en daar ben ik natuurlijk blij mee!

Zie het bericht hier!

Zaterdag 24 juli, Sjaak is vandaag 22 jaar geworden en dat moet natuurlijk gevierd worden. De avond ervoor hebben we gegeten en zijn blijven hangen in het restaurant, net voor 12 uur zijn de naar de buurman, de cocktailbar gegaan. Precies op tijd om nog even met de eigenaar van het restaurant ernaast een borreltje te drinken op de verjaardag van Sjaak en niet te vergeten Sjaak te feliciteren met zijn verjaardag. Van de eigenaar van de bar kreeg Sjaak nog een cocktail met sterretjes die even daarvoor met een kleine show was aangestoken. De hele bar moest meezingen met happy birthday en zo was de verjaardag voor Sjaak begonnen. Marjolein en Sjaak zijn daarna naar het strand gegaan zodat de rest nog even de tijd hadden om het appartement te versieren en de cadeautjes klaar te leggen. Toen dat precies gedaan was kwamen ze alweer binnen en hebben we de cadeaus zoals een fles black label en een portemonnee overhandigd en zijn we met zijn allen naar bed vertrokken.

De meeste dagen op Kreta zijn gevuld met liggen aan het strand of liggen aan het zwembad. Daarnaast zijn we iedere avond uit eten geweest en hebben we voor de meeste dagen heerlijk genoten van cocktails… Alleen dat is nog niet alles. We hebben nog veel meer gedaan. Zo hebben we scooters gehuurd waarmee we het plaatje, en de verschrikkelijke rijstijl van de Grieken hebben bewonderd. Op de vraag wat de verkeersregels waren was het antwoord dan ook dat de regels niet zo interessant zijn maar dat je gewoon moet remmen als je denkt dat de andere persoon doorrijd. Ik moet eerlijk zeggen, in het begin wel een beetje wennen maar uiteindelijk gaat het wel makkelijk .

Daarnaast zijn we nog een dagje met een excursie naar Gramvoussa geweest. Ongeveer 1,5 uur met de bus om daarna nog een uurtje vanaf het schiereiland Gramvoussa met de boot naar het eilandje Agria Gramvoussa te gaan. Daar zijn Marjolein en ik naar de ruïnes van de Romeinse nederzetting Agnio gegaan, deze ligt bovenop een berg. Toen we dat gezien hadden zijn we aangesloten bij de rest die al hadden gesnorkeld bij een wrak van een boot wat daar net voor de kust ligt. Na ongeveer twee uurtjes vertrok de boot naar Balos, net aan de overkant. Deze baai heeft mooi wit zand en helder blauw water en ziet er daarom heel mooi uit. Daarnaast is het heel gaaf om tussen een bijna eiland in te zwemmen, links de zee, rechts de zee en in het midden een heel groot stuk met laagstaand water van ongeveer 20 centimeter diep omgeven door een aantal stevige rotsblokken om de zee tegen te houden. Na een tijdje genieten van het uitzicht vertrok de boot weer naar de haven en hebben wij daarna de bus weer terug naar het appartement genomen.

Voor dat Anouk er was waren Jos̩ en ik al in Amsterdam om de stad een beetje te verkennen per voet en op een terrasje te zitten. We zijn via een omweg naar het Westerpark gelopen en hebben daar in een klein cafeetje gezeten met wat te drinken erbij. Een pakje kaarten hielp om de nieuwsgierigheid naar het concert even doen te vergeten. Voor we naar binnen mochten, dit was om zes uur, hebben we bij een pizzaboer om de hoek nog een pizza gehaald die we opgegeten hebben in het park. Leuk om te zien dat er een hoop mensen in het park aan het genieten waren van het heerlijke weer en er zelf meerdere mensen aan het BBQ’en waren.

Om kwart over zes zijn we naar binnen gelopen en hebben we ons opgehouden bij de plek waar de hekken zich bevonden. Daarvoor was een speciaal stukje afgezet waar we ook in hadden gemogen maar dit hek was een mooie plek om te staan. Na een tijdje wachten met muziek van een DJ was het dan tijd voor het voorprogramma: Q4. Niet echt mijn ding en ik vind het ook niet echt passen bij Anouk. Grappig was wel dat Unorthadox nog even mee kwam zingen om het publiek een beetje warm te krijgen voor zijn vriendinnetje.

Na het voorprogramma was er een kleine pauze en toen ineens was Anouk op het podium en was het begonnen. Zoals in de recensies van het concert een week geleden te lezen was begon ze met het nummer “In the Dark” het publiek was meteen enthousiast. Het concert ging door en na een aantal nummers kwam er een beetje regen, iedereen deed zijn jas, poncho of vuilniszak aan en gewoon keihard door met genieten van het concert. Na een paar nummers was het ook weer droog dus de regenkleding kon uit. Net voor het eind van het concert begon het alleen zo hard te regenen dat het concert snel afgebroken werd, Anouk bedankte iedereen dat ze waren blijven staan in deze regen en dat ze moest stoppen omdat de apparatuur het anders niet houdt.

Wij zijn toen snel naar het station gelopen maar niet echt snel genoeg waarschijnlijk want we waren helemaal doorweekt voor we halverwege waren. De trein hebben we toen wel mooi gehaald, twee minuten later en hij was weggeweest. De trein heeft voor Utrecht ongeveer een half uur stil gestaan en toen we uiteindelijk in Utrecht waren bleek waarom: er reed geen enkele trein meer van of naar Utrecht. Het was dus ook niet mogelijk thuis te komen. Na een paar uur wachten en een aantal keer contact met het thuisfront heb ik mijn moeder en broertje zo ver gekregen om ons op te komen halen en dat was maar goed ook want er zou die nacht en de volgende dag geen trein meer rijden naar Ede-Wageningen.

Al met al een enerverende dag en misschien daarom een dag om nooit meer te vergeten!

Natuurlijk was ook het fototoestel mee, niet alleen om de relaxedheid vast te leggen maar ook om een paar leuke plaatjes te schieten. Die laatste zijn hier dan weer te zien!

Nu was het extra bijzonder, de aswolk die nog steeds een beetje over Nederland waait zorgt voor een extra mooie zonsondergang en dat is dan op foto’s ook goed te zien!

Bekijk het resultaat hieronder:

‘s avonds zijn we pizza gaan eten in Tenna, heerlijk zeg die Italiaanse pizza! Met een ijsje na, het was heerlijk. Verder hebben we ‘s avonds nog wat gedronken met een hoop mensen die ik toen nog niet zo goed kende.

Wat we precies van dag tot dag gedaan hebben weet ik niet meer, heerlijk weer was het eigenlijk alle dagen behalve 1 dag, toen hadden we regen en harde wind. Ongeveer iedere dag hebben we wel een stukje gezwommen en natuurlijk gebadmintond met mijn leuke buurmeisje Nynke! De dingen die ik zeker onthouden heb zijn:

Canevaworld
In de tweede dag dat ik in Italië was zijn we met een hele groep naar Canevaworld geweest. De Familie Frankenhuizen, Essenstam en Roos met haar ouders zijn mee geweest naar dit grote waterpark. Overal is werkelijk water, hoge glijbanen, donkere glijbanen, bakken met water die omkiepen (zie foto) en natuurlijk gewoon zwembaden. Het was die dag heerlijk warm dus het water zorgde voor een aangename verkoeling.

Eten aan het Gardameer
Op de terugweg uit Caneva world hebben we met zijn allen gegeten aan het Gardameer, moet je je voorstellen heerlijke Italiaanse pizza met zo’n uitzicht is toch gewoon om stil van te worden. Jammer dat het heerlijke eten in de war werd geschopt door een paar parkeerwachters waardoor we naar de meters moesten rennen om een boete te voorkomen. Hieronder een sfeer-foto, alleen wie daar zitten te eten weet ik niet!

Lopen naar de top van Vezzena
Met een groepje hebben we op een zondag middag de top van Vezzena beklommen. Helemaal boven op de top staat een ruïne van het fort Cima Vezzena Een schitterende wandeling over de berg. Omdat Patrick de weg wist zijn we op de terugweg behoorlijk omgelopen. Gelukkig zijn we toch gekomen waar we moesten zijn. Het was die dag niet super helder en we hebben zelfs een klein beetje regen gehad maar eenmaal boven was het uitzicht toch wel gaaf! Er stond een Ruïne van een fort helemaal op de top van een berg. Er stonden wel een aantal borden bij maar je kon gewoon naar binnen en erdoor heen lopen, echt heel mooi! Bovenop het hoogste punt stond een kruis met een boekje erbij waar je op kon schrijven dat je er geweest was. Op de terugweg hebben we de officiële weg gevolgd. Mee waren: Patrick, Hans, Ate, Ben, Nick, Hans en Laurian.

Midgetgolfen
Op een avond zijn we met zijn allen wezen midgetgolfen. In het nabijgelegen Levicoworld kun je van alles doen waaronder midgetgolf. Op 2 verschillende banen kun je helemaal los!

Venetië
Samen met Nynke, Hans, Ben, Willeke, Sjoukje en Ate naar Venetië geweest. Ja, wat moet je zeggen van Venetië het is een leuke stad, als je eenmaal bij het San Marco plein bent. Als je er heengaat lopen dan moet je er wel rekening mee houden dat het nog best een eind gaan is en als je net 3 uur op de grond van een trein hebt gezeten moet je het zeker niet te gehaast doen. Maar je komt er dan wel achter dat Venetië zelf helemaal niks is, het is oud, vervallen en het stinkt er naar rotte vis. Maar het San Marco plein maakt dan alles weer goed! Het is er heel druk maar niet vervelend, integendeel zelfs! Ik vond het behoorlijk indrukwekkend. En kon bijna niet ophouden met foto’s maken! We zijn met de privé taxi terug naar het station gebracht anders waren we nooit op tijd voor de trein of we hadden na 5 minuten terug moeten gaan lopen. Het leuke was dat Patrick die dag in Milaan en zijn ouders en zusje aan het Garda meer zaten dus dat we ineens allemaal verspreid over Italië zaten!

Waterskiën
Een kwartiertje waterskiën op het meer van Caldonazzo is ook leuk om te doen. Het viel me alles mee, ik stond gewoon in één keer en ben een hele tijd op de skis blijven staan. Waarschijnlijk had ik het zonder vallen gekunt, maar ik had gehoord dat het beter was om je een keer te laten vallen. Dus toen het allemaal een beetje begon te schudden en bewegen heb ik het touw losgelaten en me in het water laten zakken. Ik kon vrij snel weer weg en ook dat ging goed! Het was leuk om te doen!

Crucolo
Op de laatste avond in Italië zijn we met de Familie Essenstam wezen eten bij restaurant Crucolo. Ik heb er al een paar jaar verhalen over gehoord en heb de zelfgemaakte kaas en wijn al meerdere keren op en die zijn heerlijk! Nu ging ik er dan ook eindelijk heen en het was wel wat ik er van verwacht had. Het was heel gezellig maar het eten was ook heel erg lekker. In de kelder slaan ze allerlei dingen op zoals de kaas en de wijn maar ze hebben er ook eigen gemaakte salami enzo! Van de wijn heb ik drie flessen meegenomen, twee voor mijn ouders en één voor mij!

Na een tijdje heerlijk relaxt te hebben genoten van het lekkere water hebben we nog een masker op ons gezicht gesmeerd en nog een aantal foto’s gemaakt:

Na een tijdje zijn we maar een beetje gaan rondlopen, we zaten toch al een hele tijd in het water en het was heerlijk weer maar ik had geen zonnebril bij me dus had wel last van het de hele tijd dichtknijpen van mijn ogen. Daarom zijn we maar richting een soort grot gelopen waar het ook lekker water was maar ik even mijn ogen open kon doen. Op weg daar heen kwamen we de “buren” nog een keer tegen, deze mensen kwamen we aan het begin van de reis al een keer tegen en liepen we ook in Reykjavik weer tegen het lijf en zij waren ook een dagje aan het relaxen voor ze weer terug gingen naar Duitsland. Wel grappig dat we ze toch best wel vaak tegen gekomen zijn en een aantal keer een gezellig praatje gehad hebben. Daarna hebben we ons maar weer omgekleed, en zijn we even rond gaan lopen daar. Ze hebben een panorama dak waar je van boven af de Lagoon kunt overzien, wel leuk om al die mensen te zien. Het was tijd om de bus terug te nemen, we waren aardig op tijd dus hebben nog even onze zwemspullen te drogen gelegd in de zon. Mijne waren net droog voor de bus aankwam, heerlijke timing weer! Daarna met de bus terug, de chauffeur zou ons afzetten bij het motel zodat we dat halfuurtje van het vliegveld naar het motel niet hoefde te lopen. Dat was heel handig, vooral met de bagage en omdat je toch best wel moe word van dat lekker warme water.

Bij het motel hebben we dingen geregeld als het droogmaken van zwemkleding, benzine loos maken van de brander en brandstoffles en het opnieuw inpakken van de rugzak. Daarna zijn we naar het vliegveld gaan lopen om te kijken hoe laat we de volgende dat op moesten zodat we nog wel op tijd op het vliegveld zouden kunnen zijn. De weg erheen was alleen niet leuk om te lopen, het was net alsof je langs (bijna op) de snelweg loopt en dat is niet echt prettig en daarnaast werden we nog aangevallen door vogels die dachten aan ons een makkelijkere prooi te hebben dan aan de auto’s en daar zouden ze nog wel eens gelijk in kunnen hebben. Op het vliegveld was niet veel veranderd maar de wandeling had toch zo’n half uur geduurd. Nadat we een flesje drinken hadden opgedronken wat de buschauffeur ons aangeraden had zijn we weer terug gaan lopen en bij het motel hebben we besloten dat we toch met het busje mee gaan dat voor nog geen 2 euro pp je op tijd naar het vliegveld brengt. Daarna zijn we gaan eten bij de snackbar om de hoek, lekker patat en wat erbij met een ijsje na, niet duur maar wel lekker! Daarna vroeg in bed want we moesten ook weer vroeg op de volgende dag, de vakantie zat er nu toch echt op!

Eenmaal in Reykjavik met de bus kwamen we aan op de lange reizen bus terminal en hadden we nog geen slaapplek voor de aankomende nachten. Wel hadden we uitgezocht dat er een hostel net buiten het stadscentrum was. Dit was ongeveer een half uur lopen, en dat hebben we dan ook gedaan. Helaas was het hostel vol en konden we de camping ernaast proberen. Of, het meisje ging even bellen met het hostel in downtown centrum, maar die waren in gesprek. We liepen dus maar naar de camping maar heel erg veel zin om in een veels te klein (maar wel gezellig) tentje te slapen hadden we eigenlijk niet. Het probleem was eigenlijk het grootst dat onze spullen er niet in passen als we er zelf in lagen. Dus we zijn nog een keer naar het hostel gelopen en hebben gevraagd of ze nog een keer willen proberen te bellen en nu werd de telefoon opgenomen en verteld dat er wel plek was voor 2 mensen 2 dagen. Dat was goed nieuws! We hebben meteen een reservering gemaakt en daarna op ons gemakje, via de supermarkt en een bankje waar we gegeten hebben naar het hostel gelopen. We kwamen nog een zonnevaarder tegen, een standbeeld van een karkas van een viking schip zoals op de foto.

Daarna zijn we naar het Downtown hostel gelopen en hebben we ingecheckt. Het hostel was volgens mij nog niet zo oud en anders dan zag het er heel mooi uit! Ze hebben wel een Ikea overvallen denk ik want bijna alles leek rechtstreeks uit een Ikea te komen. Maar het was echt heel netjes. Je kreeg een pasje waarmee je de kamer in kon en ook de weg er naar toe kon maken. De kamer was voor 10 personen, 5 stapelbedden dus en de kamer was verder heel ruim. Ook was er per kamer een badkamer met douche. Het was dat er iemand aan het bijkomen was van zijn jetlag anders was ik er meteen even onder gesprongen! Het coole aan het warme water in Reykjavik is dat het allemaal uit een bron komt en iedereen in de stad dus eigenlijk stads warm water heeft. Dit word vervoerd naar de huizen en daar worden dan meteen de straten en de stoepen mee opgewarmd, een beetje het idee van vloerverwarming. Heel handig want dan bevriest het niet in de winter! Naast een beetje boodschappen doen hebben we de middag niet veel meer gedaan. Al was het douchen toch wel heel erg lekker.

Helemaal klaar en alweer een beetje gewent om in de bewoonde wereld te zijn lopen Marjolein en ik naar het restaurant. Vandaag gaan we eens echt lekker uit eten, na een paar dagen alleen maar opwarm voedsel is een toch wel aardig luxe maar erg lekker restaurant nog lekkerder! En wat was het lekker, een soepje vooraf, een visje met rijst en salade en een heerlijk ijsje met een net gebakken chocolade mousse als toetje. Dan zeggen ze dat het eten in IJsland duur is maar voor 20 euro per persoon was dit het echt wel waard! Heerlijk! Na het eten was het tijd om terug te lopen via het park en naar bed te gaan. Morgen gaan we Reykjavik eens echt goed bekijken!

Daarna zijn we doorgelopen en kwamen we de laatste en snelst stromende rivier zonder brug tegen. Hop! Schoenen uit, broek uit en overlopen. Lekker koud maar dat waren we nu wel gewend! Natuurlijk zonder problemen naar de overkant. Daar moesten we nog een half uurtje lopen naar de hut. Er zitten er 2 en wij hadden de hut waar de bus niet vandaan vertrok dus we moesten ‘s ochtends nog een klein halfuurtje lopen naar de andere hut waar de bus zou vertrekken. Maar we hadden de hut gehaald en daarmee dus de hike uitgelopen. Helemaal mooi was dat ze in de hut waar we sliepen een klein shopje hadden waar we cola en chocolade snoepjes konden kopen. Als beloning hebben we dat gedaan, wel duur maar erg lekker

In de middag hebben we niet echt veel gedaan. We hebben ‘s avonds de laatste lichtgewichtmaaltijd opgegeten en toen waren die ook definitief op! De maaltijd hierna zou echt een stuk beter gaan worden al was het alleen al omdat het vers zou zijn! Na het eten zijn we een proef wandeling wezen maken naar de hut, dan konden we kijken of we ‘s ochtends nou echt zo vroeg op moesten. Het was een halfuurtje lopen dus we moesten toch echt een wekker zetten. We zijn dus ook niet echt laat naar bed gegaan. Wel hebben we een soort van zonsondergangsgevoel gehad.

‘s Avonds zijn we naar de Syðri Emstruá canyon gelopen. Dit is eigenlijk de Grand Canyon in het klein zeg maar De warden van de hut had een mooie route uitgezet van een uurtje en die hebben we dan lekker gelopen. Hoe apart is het om net naast een afgrond van 150 meter diep te lopen zeg, en een touwtje of iets kom je toch echt niet tegen! Heel erg gaaf! Na de wandeling hebben we nog een kaart spelletje gespeeld en zijn we naar bed gegaan.

De sneeuw hield eerder op dan we eigenlijk verwacht hadden maar dat was niet erg want het maakte plaats voor ontzettend mooie stenen. Van echt groen was nog niet te spreken, het was alleen nog maar vulkaansteen. Voor we bij de hut aan zouden komen moesten we twee riviertjes over. ̩̩n was zo gedaan, gewoon een beetje rennen en springen. Voor de andere moesten we toch echt even stoppen, schoenen uit, slippers aan en gaan! Het eerste echte riviertje oversteken zonder een brug in de buurt voelt: KOUD, maar het is gelukt! Eenmaal aangekomen bij de hut moesten wij nog een stukje lopen omdat het onze hut helemaal niet was. Omdat de hut vol was hebben wij een hut net iets verder weg geboekt. Nouja, maakt het uit dan hoeven we morgen minder ver te lopen en dat is eigenlijk ook wel lekker. De volgende rivier doemde alweer op en deze was toch wel wat sneller kwa stroming maar ook behoorlijk breed. Eigenlijk waren we een beetje gepikeerd dat we het even op ons moesten laten inwerken. En toen kwam er een 4×4 vanaf de overkant door het water heen, ik wou dat natuurlijk wel eens zien en ging staan kijken. De auto kwam er heel makkelijk doorheen en eenmaal aan de overkant stopte hij om te vragen of we mee zouden willen rijden. We hebben vriendelijk gezegd dat we de andere kant op moesten dan zij, maar we wilde ons wel even aan de andere kant zetten… Klim maar op de bumper als de auto is gekeerd werd er gezegd. Zo gezegd zo gedaan, de auto was gekeerd en ik kon via de trekhaak zo op de bumper klimmen. Marjolein had even moeite maar is er ook opgekomen. Stonden we achterop zo’n supergrote 4×4 over een rivier. Echt wel makkelijk, goed vasthouden want hij gaat toch wel een beetje heen en weer. Eenmaal aan de overkant hebben we de man bedankt en zijn we verder gelopen. Maar natuurlijk wel nadat de auto nogmaals naar de overkant gereden was. We zijn nog tot twee keer toe auto’s tegengekomen, we liepen dan ook op de “weg”. Alle auto’s stopte even om een praatje te maken en er zeker van te zijn dat we goed liepen. En dat deden we dan ook. Niet veel later kwamen we aan bij de hut waar we wat gegeten hebben en ‘s avonds niet heel veel gedaan hebben. Het was ook tijd om naar bed te gaan.

Nadat we de top hebben gehad op bijna 1200 meter liepen we naar beneden en dan zouden we er bijna zijn. Nou jammer dan! Want de weg ging weer gewoon omhoog en we moesten zelfs nog meer klimmen dan we al gedaald hadden. Nu zaten we toch wel aan de 1200 meter en ging de weg echt naar beneden. Niet voor lang want de hut doemde al snel op tussen de sneeuw en we konden de spullen neerzetten en inchecken.

Wij sliepen dus weer in de hut maar je had ook mensen met een tent en die hebben dus gewoon echt op de sneeuw gekampeerd, dat leek mij ook wel leuk maar we hadden al voor de hut betaald dus dan blijven we ook maar in de hut. Daarnaast hadden we de bagage nooit in de tent kwijt gekund. Na wat eten zijn we nog even een stukje van de weg naar de sneeuwhutten gevolgd. Helemaal had geen zin want er waren een paar dagen geleden lawines geweest dus ze waren toch niet zichtbaar. De wolken waren verdwenen en het was nu echt heel erg mooi! Nu konden we zien wat we gemist hebben. Nouja, misschien dat het morgen wel mooi weer is!

Eenmaal aangekomen in Landmannalaugar hebben we eerst ingecheckt bij de hut en hebben we een boekje met kaartjes en verhaaltjes over de wandeltocht voor de komende dagen gekocht. In de hut sliepen we met bijna 20 mensen op de kamer. De bedden waren groot genoeg dat ik er in kon slapen dus dat is heel mooi. In Landmannalaugar zelf is niet echt veel te doen. Het is echt een startpunt van verschillende wandel tochten en er is een warmwater bron. Na het eten van pannenkoeken hebben we onszelf dan ook in zwemkleding gehesen en zijn we in het water gesprongen. Mensen kwamen naar de trap toe en zijden allemaal dat het zo koud was. Toen ik eenmaal als eerste het water inging snapte ik dat niet helemaal want het water was aardig warm. Niet heel warm maar wel aardig. Maar toen we naar de bron van het warme water liepen werd het toch langzaam heet daar. Tegen de bron aan kon je niet zitten, het is dan ook maar goed dat koud en warm water gemengd werd. Maar oei wat is dat lekker en raar als je bedenkt dat het allemaal door de natuur is. Toen het begon te regenen zijn we snel uit het water gegaan en toen snapte ik ook waarom die mensen het zou koud hadden, vergeleken met het water waar je vandaan kwam was het best wel koud. We zijn vroeg naar bed gegaan om ons klaar te maken op de wandeltocht van de volgende dag.

Eenmaal bij onze bestemming aangekomen zijn we in het dorpje opzoek gegaan naar een slaapzak accommodatie, op het informatie bord stond namelijk dat die er zou zitten. Maar de toeristinformatie heeft ons wijs gemaakt dat dat echt niet het geval was en toen zijn we maar uitgeweken naar de camping. Daar hebben we de tent opgezet en hebben we wat boodschappen gedaan. Na het avond eten hebben we nog een stukje gewandeld. Maar we hadden toch wel een beetje last van wat regen dus hebben we besloten bij de busstop aka tankstation aka supermarktje aka videotheek aka restaurant om wat te gaan drinken en dan zachtjesaan naar bed te gaan. Opvallend is wel dat ik nauwelijks foto’s gemaakt heb op deze dag.

Eenmaal in Höfn aangekomen hebben we de tent opgezet, wat boodschappen gehaald en de auto schoongemaakt en getankt. Hierna zouden we de auto inleveren en dit moest gebeuren bij Höfn airport. Na een tijdje zoeken kwamen we erachter dat we een behoorlijk stuk terug moesten. Eenmaal aangekomen was het vliegveld gesloten en konden we de auto niet inleveren tenminste dat dachten we. Dus we zijn terug gereden daar het tankstation de N1 die van het bedrijf is waar wij de auto gehuurd hadden. De jongen achter de toonbank zij dat we de sleutel en dus de auto gewoon konden inleveren bij hem. Als we de auto eerst even naast de kliko’s zouden zetten dan konden we de sleutel afgeven. Dit hebben we dus maar gedaan. Maar we hebben wel even een handtekening gevraagd met het zinnetje dat de auto ingeleverd is. Na het eten gingen we toch een beetje twijfelen want het voelde toch een beetje raar. We hebben nog even gebeld naar de hulplijn en gevraagd hoe dat zat maar er was helemaal geen inleverpunt in de door ons genoemde plaats. SCHRIKKEN dus! Maar toen we de plaats gespeld hadden was het allemaal goed en hoefde we ons geen zorgen te maken.

‘s avonds hebben we nog even de Glacier Exhibition geweest en hebben daar een hoop gezien en gehoord over gletsjers.

Toen we terugkwamen stond er een wel heel erg bekende tent naast die van ons. Inderdaad het Duitse stel was aangesloten bij ons kleine tentje, gezellig! ‘s Avonds zijn we nog naar een fotopunt gelopen. In IJsland heb je namelijk best veel huisjes waar gras op het dak groeit, en Skaftafell national park had een heel mooi plaatje ervan. Nadat we wisten waar het was zijn we er even heen gelopen. Het was een museum dus we mochten gewoon naar binnen. De sleutel zat in de deur dus het museum is ook nog een tijdje dicht geweest omdat een toerist (ik geloof ik) de deur op slot had gedaan.

Net voor Vík zijn we afgeslagen om naar het strand te gaan, het was een bordje met een uitzichtpunt (Reynisdrangar) en volgens ons boekje moesten we daar echt even stoppen. Eerst was ik de afslag voorbij gereden maar gelukkig redelijk snel kunnen keren om alsnog het weggetje in te slaan. Even dachten we dat alles goed was, daarna verdween de verharding en reden we op stenen. Dit gaf toch niet echt een lekker gevoel. Maar omdat we geen borden met F hadden gezien, die geven aan dat je er alleen met 4×4 mag rijden, zijn we doorgereden naar het hekje. Daar hebben we toch even aan een stilstaande 4×4 gevraagd of we er wel over mochten en of dat dan wel verstandig was maar die vond dat het gewoon moest kunnen. Er stonden namelijk nog meer 2 wiel aangedreven auto’s op de parkeerplaats en het was niet zo ver meer. Dus we zijn gewoon doorgereden, de stenen werden wel steeds hoger dus met de supersnelheid van 20 km/h hebben we de laatste km gereden. Maar we zijn aangekomen en hebben niks, en wat een ongelofelijk uitzichtpunt was dat! Echt dat maakt de spanningen van het weggetje meer dan goed! En dit is dan ook meteen de plek waar we de Puffin, of in het Nederlands de Papegaaiduiker, gezien hebben. Wat een grappig beestje is dat zeg!

Hierna zijn we hetzelfde weggetje teruggereden en hebben we na een tijdje langzaam rijden de weg naar Vík weer opgepakt. Het duurde niet lang tot we weer in Vík waren. Daar hebben we de camping betaald, het tentje opgezet en kwamen we mensen tegen die we al een aantal keer eerder gezien hebben. Sterker nog, meer mensen die we vaker gezien hebben. De twee fietsers van de eerste dag in Selfoss en een stel Duitsers die de tweede dag in Selfoss stonden. Echt heel apart om 150 km verderop die mensen weer te zien. Even naar de supermarkt om wat eten te halen en na het eten zijn we nog even naar het strand bij Vík zelf gereden en hebben we nog wat meer Puffins gespot. Nu konden we er echt heel veel zien en zijn we ook nog eens een stukje naar boven geklommen om ze wat beter op de plaat te krijgen.

Na een tijdje rondlopen en af en toe Strokkur horen spuiten zijn we met de auto verder gegaan naar Gulfoss. Onderweg waren ze bezig aan de weg en moesten we een stukje reiden op een weg waar ze nog net geen asfalt aan het leggen waren. Afsluiten is natuurlijk geen optie dan ben je een dag bezig met het omrijden als dat al kan natuurlijk dus dit doen ze half, eerst de ene kant en een paar dagen later de andere kant. Eenmaal bij de grootste waterval van Europa. Die 32 meter diep en 20 meter wijd is. Per seconde loopt er 140m³ water doorheen. Het is een ongelofelijk mooie waterval om te zien, echt een ongelofelijk geluid komt er van de waterval af. Met een beetje geluk kun je in de spray die er afkomt een regenboog zien.

Het was alweer bijna tijd om te gaan eten en we zijn met een aantal keer stoppen terug gereden naar Selfoss en hebben daar heerlijk gegeten. Na het eten zijn we in de auto gestapt en hebben we toch de gouden cirkel rond gemaakt. Hier miste we het plaatsje Þingvellir nog in. Dit is de plek waar vroeger het IJslandse parlement zat om de eenvoudige reden dat hier de Eurasia en de America plaat elkaar tegenkomen. Maar dat is niet alles, het is een natuurpark en het uitzicht is ontzettend mooi. Op de weg er naar toe zijn we nog een aantal keer gestopt omdat de uitzichten zo ontzettend mooi waren of omdat we een stuwdam tegenkwamen.

Dag 1
Eenmaal geland meteen even geld pinnen en de huur-auto halen. We kregen een hele nieuwe Renault Clio, een vier-deurs, echt een leuk dingetje. We moesten tekenen dat er geen schade was, dan konden we naar de auto en mochten we later eventueel gevonden schade nog opgeven. We hadden voor de zekerheid nog een paar schade dingetjes opgegeven, dat werd alleen op ons eigen deel van het formulier gezet samen met de handtekening van die mevrouw. Nouja, het zal wel wij hebben het bewijs dat we die schade niet zelf gemaakt hebben iig! Toen de auto helemaal rond was meteen onderweg naar Selfoss waar we de eerste nacht zouden overnachten. Eerst nog even naar Reykjavík om wat boodschappen en Coleman full te halen. Die laatste hadden ze niet en dat was toch een soort van verrassing. Eenmaal in Selfoss meteen naar de camping om in te checken, nouja, een plek vragen meer want in IJsland hoef je met een tentje nergens te reserveren van te voren dus dat hebben we ook niet gedaan. De mevrouw van de camping heeft ons naar het benzine station verwezen voor Coleman fuel dus daar zijn we na het opzetten van de tent even heen gereden, gelukkig hadden zij het wel en we hebben meteen 2 liter gekocht. Nu konden we koken en dat hebben we gedaan, we hebben sla met piepers en een stuk lamsvlees gegeten. Dat was erg lekker. Na het eten zijn we de buurt te voet gaan verkennen. Dat was allemaal niet erg veel, het dropje is niet erg groot. Ze hadden er wel de eerste brug met tuien van IJsland.

Per dag ga ik een verslag posten. Zo heb ik de tijd om het verslag langzaam te typen en kan het verhaal mooi opgebouwd worden met foto’s en alles. Voor wat meer, maar nog lang niet alle, foto’s kun je kijken op deze flickr pagina!

Morgen de eerste post.

De afgelopen dagen waren geweldig, we hebben met de auto zo’n 450km gereden en een hele hoop gezien. Jammer dat ik het kabeltje van mijn camera thuis heb liggen. We hebben de Geysir, Gullfoss, Thingvellir en Jokulsarlon allemaal gezien. alles wat er ook maar een beetje leuk uitzag zijn we gestopt en even gaan kijken. Nu komen een paar dagen met de bus dan een aantal dagen lopend en dan een aantal dagen in Reykjavik. Ik denk dus ook dat ik geen internet meer tot mijn beschikking heb dus een volgende blog komt na de vakantie!
Groetjes uit IJsland

Hieronder in een tabel de planning:

Dus ik gister die brief gehaald na school, vandaag even een afspraak gemaakt. Wist natuurlijk helemaal niet wie mijn huisarts was, en ook niet hoe die dan heet, dus moest als ik dat wist maar terugbellen en dan konden we de afspraak afmaken. Mijn moeder wist gelukkig wel de namen dus nadat ik weer wat geleerd had heb ik terug gebeld en nu mag ik 15 april alle drie mijn verstandskiezen laten trekken.

Voordeel is dan wel dat ik er in ̩̩n keer helemaal vanaf ben

Wat we gaan doen weten we nog niet maar die 2 weken komen echt wel vol!

Een tijdje geleden werd ik benaderd door de aannemer van de nieuwbouw bij de bioscoop CineMec te Ede. Ze hadden mijn foto’s gezien en zouden er graag een paar gebruiken voor de website. Na wat mailtjes heen en weer is het dan zover! En het staat echt heel leuk!

Website Welling

12 juli 2008
De dag van de heen-reis. Alles ging goed, het inpakken was op tijd klaar. Ik was op tijd op het station en was ook ruim op tijd in Arnhem. Heel ruim bleek later, de trein had een behoorlijke vertraging. Sterker nog: de trein van 18:08 moest nog komen terwijl mijn trein om 21:39 ging. Gelukkig was ik daar niet alleen dus heb eerst een beetje met mensen staan praten die met de eerste trein mee gingen. Die werden naar 4 uur vertraging uit hun leiden verlost. Toen kwamen er andere mensen aan voor dezelfde trein als die van mij dus daar maar mee staan praten. Er kwamen steeds meer mensen bij en het werd nog gezellig ook. Helemaal toen er gratis koffie en thee kwam. De trein vertrok uiteindelijk om 1:15. Toen kregen we ter hoogte van Mannheim te horen dat we voor de bestemming Zwitserland over moesten stappen. Achteraf was het niet zo erg. We kwamen in een super de luxe ICE terecht. Deze ging een stuk sneller en was net meer confortabeler. Toen ik uit eindelijk om 11:00 uur in Basel aankwam had ik nog niet geslapen (dat is dus niet gelukt in de trein) en was ik er ook nog niet. Ik heb me snel gemeld bij de balie waar je tickets kan kopen. Daar heb ik voor 45 CHF (25 euro) het ticket naar Adelboden-oey gekocht. Die reis duurde nog zo’n 2,5 uur en omdat ik nog moest pinnen liep het uit tot 15:00 uur. Rond die tijd kwam ik aan in Our Chalet.

Echt lekker weer is het niet maar zin om stil te zitten heb ik ook niet. Dat heb ik al de hele nacht gedaan. Daarom heb ik mijn jas aangedaan, mijn veters goed gestrikt en lekker een stukje wezen wandelen. Nou, stukje ik heb een aardig eind gehad. Jammer genoeg zonder camera want daar was het me te nat voor. Daarna heb ik nog even foto’s gemaakt van de omgeving.

‘s avonds zijn Marjolein met Kat en Jenn naar de time-out gegaan. Dat is een soort van bruin cafe.

16 juli 2008
We zijn net terug van een vermoeide maar heel erg indrukwekkende en gave tocht van Adelboden naar Kandersteg en met de bus terug. Zo is het allemaal gegaan: 14 juli was het nog geen lekker weer, het regende de hele dag. Maar ik laat me niet zo maar uit het veld slaan en heb een fiets gepakt en ben een stuk gaan mountainbiken. Heerlijk, ondanks de regen maar ik had het nog steeds heel warm. Ik heb nog foto’s gemaakt van een waterval niet zo ver weg. Daar ben ik ook lekker heen gefietst nu in droog weer! ‘s avonds hebben Marjolein en ik een stuk gelopen. 15 juli was het heerlijk weer, lekker zonnetje en we hebben dan ook besloten naar het zwembad te gaan. Daar hebben we gezwommen en heerlijk genoten van het heerlijke weer. ‘s avonds hebben we gegeten bij de Bistro en begonnen we aan onze tocht naar Kandersteg. We zijn na het eten naar de berghut gelopen. Daar hebben we de nacht door gebracht in de zolder. Samen met nog 2 andere mensen. Daar hebben we gekeken naar de zonsondergang onder het genot van een biertje. Daarna zijn we naar bed gegaan want de volgende dag ging de wekker om 2:45! We zijn toen opgestaan en na een banaan begonnen aan de tocht naar de top van de Bunderspitz. Met zaklampen natuurlijk, het is dan nog pikke donker. Koe’en lijken dan ook ineens iets heel anders en dan wil je er wel omheen lopen. Dat hebben we ook gedaan. We hebben het pad redelijk goed gevolgd maar waren het op een behoorlijk stijl stuk toch ineens kwijt. We besloten zelf maar omhoog te lopen. Op dat moment horen we een lawine van smeltende sneeuw vallen. Gelukkig niet bij ons in de buurt maar het geeft toch het gevaar weer even aan. We hebben de speurtocht naar het pad doorgezet en zijn naar boven op de berg gelopen. Daar herkende ik het nog van 2002 toen ik er eerder was en waren we (gelukkig) snel bij het pad. We zijn toen in sneltrein vaart naar de top gelopen want we gingen voor de zonsopgang. En die hebben we gezien. We hebben er anderhalf uur gezeten, gegeten en foto’s gemaakt. Maar wat was dat mooi! We waren niet alleen want die 2 mensen die bij ons in de hut sliepen waren er ook. Maar wat was het mooi, of had ik dat al gezegd?

Mooi toch? Nou er zijn was nog veel gaver. Maar wel koud. We zijn daarom toen de zon op was ook gaan wandelen naar Kandersteg. We zijn een paar keer wezen rusten maar hebben het toch lekker doorgelopen. Om ongeveer 12 uur waren we in het dorpje Kandersteg. We konden nog net even eten kopen en hebben dat aan de Kander opgegeten. Max belde toen dat hij is waar wij ook waren 3 uur geleden. Maar wij hadden tijd en hebben beneden bij de berg afgesproken. We hebben daarna met Max en Marten nog wat dingen voor het eind van zijn vakantie geregeld. Toen we gingen eten zijn we geschijden en hebben we heerlijk pizza met ijs na gegeten. Heerlijk! Daarna met de bus terug naar het chalet. Om daar lekker te douchen een een stukje hier te schrijven. De foto’s moet ik nog uitzoeken maar ik zit nu vanaf de 12de aan de 1000 foto’s dus dat word nog een klus.

20 juli 2008
Net voor dat ik doorga naar Milaan en Levico even een berichtje. Ik verwacht namelijk dat ik daar geen internet heb en weet ook niet of ik dan tijd heb om af en toe wat te plaatsen. Ik ga er gewoon vanuit dat het daar heerlijk weer is dus dat ik wel andere dingen te doen heb! De reis heb ik 17 juni geregeld. Het was hier toen geen lekker weer dus ik ben op de mountainbike naar het centrum gegaan, dit was in de middag. In de morgen heb ik heerlijk uitgeslapen, ik had het weer gezien en heb me meteen weer omgedraaid. De mensen hier zijn allemaal heel behulpzaam en kunnen ook goed engels dus dat is echt heel handig. Ze hebben helemaal uitgezocht hoe ik het beste naar Milaan kan. Ik heb nu zelfs plaatsen aan het raam! De volgende dag (18 juli) zijn we met een grote groep Amerikanen meegereisd naar Interlaken, daar hebben we nog een stukje gelopen naar de ‘Thunersee’ daar hebben we met zijn vijfen een zeilboot gehuurd. Het was een zeilboot voor 2-4 mensen dus we hebben het omstebeurt gedaan. Er was niet echt heel veel wind maar het was wel heerlijk weer dus dat maakte alles weer goed.

‘s avonds zijn we met een nog grotere groep, 9 vrijwilligsters en ik naar het internationale kampvuur in Kandersteg geweest. Daar heeft ‘Our Chalet’ ook een eigen skatch gedaan, de eigen versie van The lumberjack song. En dat voor meer dan 200 scouts uit alle landen! Daarna hebben we een rondleiding gekregen in het Chalet van Kandersteg, dat sinds dat ik er geweest was (2002 en 2003) toch behoorlijk veranderd is. Als laatste hebben we nog een biertje gedronken in Des Alpes waar je als leiding in Kandersteg toch zeker een keer geweest moet zijn! De volgende dag lekker geslapen tot we wakker werden. Daarna hebben we wat gegeten en zijn Marjolein en ik vertrokken op de fiets naar Unter dem birg daar hebben we de Gondela naar Engstligenalp. Daar waren we in de winter ook geweest en dat was heel mooi. In de zomer word het er dan ook zeker niet slechter op! Het was echt goed weer, bijna hetzelfde als in de winter, maar het was echt heel mooi. Er was zelfs nog een beetje sneeuw! Ook waren er koeien, die worden in het begin van de zomer met het wandelpad naar boven gebracht.

Ik zal kijken of ik in Italie nog een keer iets kan posten! Morgen om iets voor 9 moet ik de bus hebben dus het zit er alweer bijna op in Zwitserland!

De formule 1 begon, eerst een opwarmronde en toen de start. Het commentaar was in het engels en was in het begin niet echt goed te verstaan. Het geluid is toen in Engeland waar de beelden vandaan komen aangepast en was stukken beter. Net na de eerste sessie heb ik wat te drinken gehaald en ben ik zelf ook even voor een pitstop gestopt.

Aan het eind van de race konden we een evaluatie formulier invullen. Waar je je ook kon opgeven voor een nieuwsbrief voor de volgende keren! Het was leuk aangekleed, het was gezellig, alleen jammer dat Ferrari gewonnen heeft!

Had ik al gezegd dat het pruts weer was? Waarschijnlijk wel maar het was dan ook heel slecht toen ik naar mijn punt op de baan ging, bij een schansje op de binnenbaan, zakte ik ongeveer 5 centimeter met mijn schoen in de blubber. Lopen ging daardoor niet heel makkelijk, wat dacht je van motorcrossen? Nou dat ging ook niet makkelijk. Eerst kregen we de kleintjes op motoren die brachten het er nog aardig goed vanaf. Maar de kleine quads die daarna kwamen hadden het zwaar, heel zwaar. Ik heb mij wijs laten maken dat er meerdere koppelingen en een uitlaat gesloopt zijn. Ik had dan ook bijna constant wel iemand die op de grond lag in het zicht. De vlag zelf heb ik maar 7 keer moeten gebruiken dus dat viel nog wel mee.

Toen gingen we naar de buitenbaan. Heerlijk was dat, net zo slecht als de binnenbaan. Nu was er besloten eerst de quads te doen en daarna de motoren. Dit waren geen jonkies meer, dit waren de ouderen. Die gingen ook stukken harder. Ik stond bij een schans, een berg zand van 5 meter hoog. Bovenop was een plekje voor mij om te staan zodat ik goed het overzicht had. Gelukkig is er niemand echt hard gevallen. Ik heb de vlag 3 keer moeten opsteken verdeeld over 4 races en dus ook 4 klassen. Wel schoot er iemand van de baan net achter mij, deze persoon ging dus 5 meter naar beneden alleen dan niet op maar naast de baan.

Toen was er pauze, we kregen een lunch pakket en erwtensoep. Drinken mogen we gewoon zelf halen. Daarna deden we hetzelfde als eerder, alleen nu waren het de wedstrijden. De quads en motoren waren omgedraait in de binnenbaan, zodat de quads het minder zwaar zouden hebben. Maar dat bleek niet echt het geval. Voor de berg waar ik stond stonden er ongeveer 7 stil want dit kwamen gewoonweg niet naar boven. Sommigen waren niet te stuiten en kwamen wel 10 keer voorbij anderen heb ik maar 1 of 1 keer gezien.

Bij de buitenbaan ging het allemaal wat beter. Na de training en de eerste heat zou er een tweede heat komen maar die is gecanceld vanwege het slechte weer en de invloed op de baan.

Jammer genoeg heb ik geen foto’s vanwege het slechte weer en het altijd alert zijn op vallende voorbijgangers. Wel heb ik een leuke dag gehad! Een unieke ervaring!

Begin februari is de zoektocht naar een nieuwe fiets gevonden. Mijn vorige fiets was een Giant en eigenlijk vond ik dat de kwaliteit/prijs verhouding niet helemaal goed was. De fiets roestte op sommige plekken nogal en ook waren de schrijf remmen niet ideaal. Ik ben dus opzoek gegaan naar een merk wat een betere kwaliteit fiets levert voor praktisch hetzelfde geld. Ik ben toen bij Trek terecht gekomen. Na veel lezen en uitzoeken was het eind februari tijd om naar de Trek dealer van Ede te gaan en daar de laatste informatie in te winnen. Gelukkig heeft de man die mij hielp veel verstand van mountainbikes dus kin hij me uitstekend helpen. Na een goede uitleg en eigenlijk wegstreep sessie waren er nog twee fietsen over, ̩̩n op en ̩̩n boven mijn budget. De keus was dus eigenlijk maar 1 fiets. De fiets waar mijn keus opviel was daar niet aanwezig maar ik mocht wel op een andere fiets rijden die ̩̩n stapje onder mijn keuze zat. Deze reed al super goed dus ik heb de fiets laten bestellen onder voorwaarde dat dit geheel vrijblijvend is, ik wil er wel eers op rijden voor ik hem ga kopen.

Ik verwacht niet dat het een probleem gaat zijn, maar je weet maar nooit! De fiets was alleen niet voorradig dus er is een bestelling geplaatst. 3 weken levertijd zat erop. Dat is dus gezien vanaf 1 maart ongeveer de 22ste! Met een beetje geluk is mijn fiets dan binnen. Nu moet ik het nog even een tijdje doen met het plaatje van de fiets:

Zaterdag
Eenmaal aangekomen bij het Chalet hebben we gegeten en zijn we na een toer door het Chalet begonnen aan de wandeltocht naar het centrum van Adelboden. Daar heeft Frances een zonnebril gekocht want die van haar was kapot. Na een heerlijke dag hebben we nog wat gegeten in het Chalet en zijn we samen met Marjolein gaan uitrusten in haar huisje kijken.

Zondag
Eerst uitslapen, na een overgeslagen nacht in de bus was dat wel nodig. Daarna hebben we samen met Marjolein ontbeten. Na het heerlijke zwitserse ontbijt hebben we skies gepakt en zijn we naar een net die nacht besneeuwde berg gegaan. Daar hebben we offpiste geskied en later nog gesleed. Het skien ging beter dan verwacht. We hebben net gegeten en ben nu dit verhaaltje aan het typen. Zometeen gaan we naar het dorp lopen en gaan we kijken naar een wedstrijd langloufen door het dorp.

Maandag
Vandaag zijn we lekker op tijd voor het ontbijt opgestaan. Ik ben meteen naar buiten gerent toen ik mijn lenzen in had en heb daar mooie fotos van de zonsopkomst gemaakt. Toen zijn we gaan eten en daarna hebben we de tijd gevuld met het maken van foto’s van een net opgekomen zon.

Toen Marjolein klaar was zijn we met zijn drieën naar Adelboden gelopen. Daar hebben we schaatsen gehuurd en zijn we de ijsbaan opgegaan. Voor de een ging het wat makkelijker als voor de ander maar het was wel leuk. Na het schaatsen hebben we bij de Coop iets te eten en drinken gekocht. Marjolein moest aan het werk dus die is terug gegaan naar het Chalet. Wij zijn toen begonnen aan een wandeling. Deze wandeling loopt van Adelboden naar Hornli. Daar keerde de weg en ging bovenlangs weer terug. Het was echt een lange en supermooie tocht om te lopen! Daarna hebben we nog even wat te eten gekocht voor de middag van de eerste van 2008. Nu ben ik deze tekst aan het typen en krijgen we zo BBQ te eten. Daarna is er een heel programma om de avond te vullen. Tot het moment van het jaar natuurlijk! Nieuwjaar! 2008, nu al. Het lijkt er nog niet echt op maar het zit er nu wel aan te komen.

Fijne jaarwisseling allemaal en als ik nog een keer tijd heb om wat te typen.

Maandag
Om halfnegen moest ik aanwezig zijn bij de school. Na een bakje koffie was de bus er ook en dropen de leerlingen die er om 9 uur moesten zijn langzaam binnen. De bussen werden volgeladen en vertrokken ricting Balk waar wij zouden verblijven!

Eenmaal in Balk hebben we de spullen uit de bus gehaald en een intro gehad. Daarna kregen we briefing over de dag. Daarna ben ik met 4 leerlingen de boot gaan zoeken om lekker te gaan zeilen. Alleen jammer dat het soms regende en er gewoon helemaal geen wind stond. Maar toch hebben we een redelijk stuk gezeilt!

‘s Avonds hebben we een waslijnenspel gedaan.

Dinsdag
Lekker vroeg weer op om even te ontbijten en een lunchpakket te maken zodat we snel weer met een andere bootindeling het water op konden. En dat hebben we gedaan. Vandaag gaan we naar Heeg, je moet dan via woudsend. Het was heerlijk weer alleen er was weinig tot geen wind. We zijn dus lekker van Heeg gedobbert. In Heeg hebben wij als zeilinstructeurs een lekkere pannenkoek gehad. De leerlingen hadden een uur de tijd om de stad te verkennen.

‘s Avonds hebben we een sms zoek spel gedaan…

Woensdag
In plaats van de andere 2 dagen hebben we vandaag wel wind! En dan ook gewoon ineens windkracht 3. Met een nieuwe bootindeling gaan we vandaag naar Langweer. Best een eind weg maar met goede wind gaat het wel.

We vertrokken met 19 boten. 8 zijn er aangekomen in Langweer de andere 11 zijn of in het riet gaan varen of hebben andere problemen gehad. 1 ding is zeker, ik was gewoon in Langweer zoals afgesproken. Alleen terug hebben we op sleep gedaan want tegen de wind in kun je niet zeilen. Je kunt dan nog wel op je bestemming komen, je moet dan kruisen maar dat durfde ik niet aan met mijn bootindeling. En Dolf ook niet dus wij zijn met de motor teruggegaan.

‘s Avonds was er disco! Iedereen die een beetje heeft opgelet kan nu jumpen op alle muziek als er maar een beat inzit.

Donderdag
De laatste dag, maar we gaan wel zeilen. Die wind die we gister hadden is weer weg en behalve als we blazen is er geen wind. We zijn met zijn alle naar een afgesproken plek gezeilt/gedobbert/gepeddelt/ gepunterd en hebben daar alle boten aan elkaar gemaakt en voor anker gelegd. We hebben D-day nagespeeld en daarna met zijn alle op het strand gelegen :p

Toen was de tijd alweer voorbij en moesten we alle spullen in de bussen stoppen en richting Ede vertrekken.

Het was een leuk kamp, vermoeiend maar leuk en daar gaat het om!

Vrijdag
Vrijdag was de eerste dag en zou iedereen op de blokhut aanwezig te zijn om de spullen te controleren en zich klaar te maken voor de lange reis naar Berlijn. Dit hebben we dan ook gedaan, voor sommige stond slapen nog op de planning maar is dit niet gelukt. Om 4:17 uur vertrok de trein uit Emmerich dus we werden om kwart voor 4 opgehaald door 2 ouders en Rien. Zei hebben ons voor een lange reis naar Emmerich gebracht.

Zaterdag
Veel reizen, heel veel. Het is saai en het kost niks. We hebben voor de hele reis naar Berlijn 66 euro betaald en dan waren we er met 9 man. Dit konden wij doen door het schones wochenende karte. Toen wij in Emmerich instapte stapte er nog een groep scouts in die kwamen uit Malden en gingen naar Zweden. We hebben een flik eind bij ze in de trein gezeten maar hebben ze toch uitgezwaaid en veel plezier gewenst.

‘s Middags nadat we om 14:05 aangekomen waren in Berlijn hebben we het hele stuk naar de camping gelopen. Ik denk dat het wel 8 minuten was! Na het opzetten van de tenten, het kopen van eten en het bereiden van eten zijn we met zijn alle Berlijn in gegaan. Hier hebben wij verschillende dingen gezien zoals bijvoorbeeld een stukje van de muur en een soort parachute die tussen een aantal gebouwen hing. De laatste zijn we nog heen geweest toen het donker was want toen veranderde deze van kleur en was mooi verlicht. Omdat we niet hadden geslapen hebben we het niet heel laat gemaakt.

Zondag
Na en lekkere nacht redelijk uitgelapen werden we wakker met een zonnetje. Dat was heerlijk! Na een lekker ontbijt zijn we weer Berlijn ingeslopen en hebben we nog een kerk gezien die was gebombardeerd en nooit helemaal is afgebroken maar waar wel een nieuwe kerk naast staat. En hebben we nog een aantal andere dingen bekeken.

Hierna zijn we begonnen aan de reis naar Polen. Waarin eigenlijk niet echt iets fout ging behalve dat er iemand geen paspoort of idkaart mee had en we dus als groep besloten hebben niet Polen in te gaan. Die persoon (Bas in dit geval) moest met twee duitsers mee in een busje om een tijdelijk duits paspoort aan te maken en zo alsnog de grens over te kunnen. Twee uur later was hij weer terug bij de groep met zijn nieuwe aanwinst. De laatste trein was de trein waar wij uitgezet zijn dus we konden niet meteen de volgende trein nemen. We hebben dus overnacht op een klein stationnetje net over de grens in Polen.

Maandag
Na de nacht op het station waar toch een aantal mensen hebben geprobeerd te slapen hebben we de eerste trein naar Szczecin Glowny gepakt en zijn we daar overgestapt op een rechtstreekse trein naar Kolobrzeg. Deze trein was 2 keer zo duur als begroot en waren oude wagons met een stoom locomotief ervoor en reed niet harder dan 60. Na 3 uur waren we in Kolobrzeg. Daar zijn we naar de camping gewandelt en hebben we de tenten opgezet.

Dinsdag
Een rustdag volgens het programma en dat klopt ook wel! Het is bijzonder rustig deze dag, we komen redelijk laat ons bed uit en doen de hele dag niet heel veel meer dan een beetje zoeken naar een supermarkt en boodschappen doen. Tuurlijk hebben we gegeten en de camping een beetje verkend maar dat was niet de hoofdbezigheid.

Woensdag
Om 10 uur werd iedereen gewekt want we hadden geen zin in een dag niks doen. We zijn lekker de stad in geweest. De meeste hebben zich goed vermaakt maar niet veel gezien want het was echt bagger weer. ‘s Avonds zijn we lekker naar het strand geweest en hebben we opmerkelijk lekker weer gehad!

Donderdag
Vandaag nogmaals proberen om wat van de stad te zien, het gaat nu wel een stuk beter want we hebben redelijk weer! Enkele mensen kopen wat spullen want het is allemaal een stukje goedkoper dan in Nederland. Op de terugweg lopen we langs de supermarkt en halen we gelijk het eten en drinken voor vanavond.

Vrijdag
Vandaag hebben we na het opstaan, ontbijt en douchen de tenten in redelijk droge staat afgebroken. Dit ging met een rustig tempo en duurde dus even. Daarna hebben we lekker ontbeten in een algemene ruimte want het weer was wat slechter geworden. Het avond eten hebben we gedaan in de camping-eet-cafe. De mensen werden een beetje gek van hun eigen systeem maar de kas heeft dit betaald van het geld wat toch nog over was. ‘s Avonds zijn we nog naar het strand geweest. Op de terugweg kwamen we bij de poort waar wij ons moesten legitimeren(nou ja, ze kenden ons) we hebben hier ongeveer twee uur staan praten en toen we uitgezocht hadden dat we nog geld over hadden zijn we op aanraden van een russische student een biertje gaan drinken met de naam leech. Dit was in de plaatselijke disco, na het biertje hebben we ons leven nog even gewaagt op de dansvloer, hier werd Mijke nog even geplayed door een pool. Daarna zijn we terug gegaan, hebben we de spullen gepakt en zijn richting station gelopen.

Zaterdag
De dag van de terugreis. Eigenlijk is hij gister al begonnen maar dat maakt niet uit want het duurt allemaal toch wel lang. Uiteindelijk krijgen we een beetje zicht op Emmerich en net voor we de een na laatste trein in willen stappen komen we de scouts die we op de heen reis ook tegen gekomen zijn tegen. We zitten lang in de trein en de stam besluit te gaan slapen. Niet iedereen kan dit, Bas heeft een hele tijd zitten kletsen met de leden van de andere groep en ook met de begeleiding. Eenmaal aangekomen op het station zijn we snel de auto’s ingestapt en naar Ede gereden. Nog even snel spullen opruimen. Rond een uurtje of 20:00 uur waren de meeste klaar!

Maandag
Vroeg op want na het spannende eind van gister konden we het niet maken om lang uit te slapen. Snel het eten opeten en beginnen aan een geldzakje, dit om er voor te zorgen dat we niet weer geld kwijtraken aan bijvoorbeeld de Generaal. Om het niet helemaal een saaie bedoeling te maken versieren we het geldzakje ook nog even. Daarna is het alweer tijd om te gaan eten, ja de dagen gaan snel zo! Na het eten vind iemand een spoor van geld, precies in de richting die de Generaal gisteravond heen gegaan is, wij besluiten om dit spoor te volgen. Dit doen we in groepjes zodat het hopelijk wat minder opvalt, het laatste groepje raapt het geld op want daar kunnen de armen dan weer eten van kopen. Aan het eind van het spoor zat daadwerkelijk de G eneraal, op een bankje naast een niet echt levendig figuur. We hebben hem omsingeld en geeist dat hij het geld terug gaf. Dit deed hij alleen als we een bepaald aantal meerkeuze vragen goed hadden. Het spel “Ren je Rot” was begonnen. Natuurlijk, zo slim als wij zijn, hebben we gewonnen en kregen we het geld terug. Na het avond eten hebben we een kampvuur gehouden om te vieren dat we het geld terug hebben! Daarna was het bedtijd.

Dinsdag
Een grote schrik in de krant stond dat de Generaal het geld dat wij hebben gewonnen niet had willen geven en het zou wel eens kunnen zijn dat hij het komt halen vandaag. Geen minuut te verliezen zou je zeggen en dat klopt dan ook. Na het supersnel eten van het ontbijt hebben we een muur van kratten en takken gebouwd zodat de generaal niet zomaar het geld kon afpakken. Tot aan het middageten hebben we hieraan gebouwd. Of het nu geholpen heeft of niet we hebben het geld nog dus dat gaat goed! ‘s Middags gaan we naar het centrum, het geld willen wij niet meer dat is namelijk veel te gevaarlijk. Robin en Tuck storten het geld op de bank en als dat gedaan is hebben we toch even tijd over om te gaan winkelen. Na het winkelen willen we de kinderen wel eens testen en geven we, nadat de groep in 3en gedeeld is, 1 ijslepeltje en de opdracht hier iets groters uit te krijgen. Er kwam een groepje terug met 3 knuffels, een groepje met een paar kartonnen dozen en een groepje met 3 ijsjes. ‘s Avonds moeten we toch nog vluchten voor de Generaal en worden we ergens “gedropt” en moeten we zelf maar terug zien te komen. Dit alles is natuurlijk gelukt en nogwel zonder dat de Generaal ons ziet ook! Na zo’n spannende dag is iedereen moe en gaan we naar bed!

Woensdag
Na zo’n spannende dag als gister en natuurlijk de wandeling in het donker is het toch wel een keer lekker om uit te slapen en dat doen we dan ook, om kwart over tien is de eerste uit bed en vanaf dat moment duurt het ook niet lang tot we in het zwembad liggen. Ja het zwembad, soms moet je gewoon lekker relaxen en waar kun je dat beter doen dan in het zwembad. In het zwembad hebben we het middaggegeten ook gehad en toen we eindelijk uitgezwommen waren was het alweer tijd voor het avondeten. Na het avond eten kwam Marianne langs, dit is de vriendin van Robin Hood, omdat hij haar al lang niet meer gezien heeft besluiten ze een leuke casino avond te organiseren. Je kon dobbelen, balletje balletje, kaartspellen en gooispellen doen. M et alles kon je geld verdienen of verliezen. Iedereen heeft een startkapitaal gekregen, sommigen hebben dit allemaal kwijt geraakt anderen juist niet. Aan het eind van de avond kwam de Generaal weer langs, echt ik mag die gozer niet, en neemt Marianne mee. Robin Hood kan gelukkig nog wel helder denken en stuurt iedereen naar bed. Morgen gaan we haar terug halen zegt hij vastbesloten.

Donderdag
Robin Hood had gelijk, de Generaal heeft een hint achtergelaten waar Marianne is. Ze zit in “Malkenschoten” Bas weet gelukkig waar dit is en dus vertrekken we met zijn allen naar Malkenschoten. Na het kopen van kaartjes, je moet toch wat overhebben voor je vriendin, gaan we op zoek naar Marianne in het park. We kijken overal, tussen de geiten, de varkens, de ezels en zelfs tussen de parkieten. In het doolhof en in een van de waterfietsen is niks te vinden. Ten einde raad gaan we met zijn allen met de rondrit mee en zien wij haar, de rit stopt en wij stappen natuurlijk snel uit! Gelukkig hebben we haar gevonden! Robin is heel blij, zo blij dat hij Marianne ten huwelijk vraagt en daar zegt zij natuurlijk geen nee op! Zonder dat we n og een glimp zien van de Generaal gaan we naar huis, daar aangekomen besluiten we om ‘s avonds een spetterend vrijgezellenfeest te houden. Na het eten gaat dan ook iedereen naar boven en kleden ze zich om naar slaapkleding (lees: pyama) Na een tijdje rust is het tijd om het feest te starten, de muziek gaat harder en de kinderen stromen binnen. Op de beats van verschillende bands word er uitzinnig gedanst. Ook word er vrolijk van de chips gegeten en is er voor iedereen 2 glazen drinken. Het kan niet meer stuk, tot het laatste nummer gestart word en het toch echt tijd is om naar bed te gaan. Morgen is de trouwerij en dan moet iedereen nog wel een beetje fit zijn.

Vrijdag
Opnieuw komt de Generaal Marianne ophalen maar dit was niet zo slim, de koning is ondertussen gearriveerd en steekt hier een stokje voor. De Generaal word benoemt als hulpje van Broeder Tuck en alles lijkt koek en ei. Alleen de koning weet nog niet dat Robin Marianne ten huwelijk heeft gevraagd. Op het moment dat Robin en Marianne dat vertellen vind de koning het ook helemaal niet goed dat dit gebeurd. Alleen met een piramide spel kan Robin bewijzen dat hij het waard is om met zijn dochter te trouwen. Robin moet helemaal onderin beginnen en moet helemaal bovenin eindigen. Volgens mij nog steeds met hulp van de welpen heeft hij dit gehaald maar hij zegt dat hij het echt zelf gedaan heeft. Robin was eerste dus gaat de konin akkoord met de trouwerij. En dat is maar goed ook want het is vanavond al. De hele middag berijden wij ons voor, ook de welpen die in drie groepjes geacht worden een stukje voor het kersverse paar en de koning op te voeren.
Na het avond eten, een heerlijke BBQ gaat het beginnen de koning brengt zijn dochter naar Robin hood en Broeder Tuck verbind de twee tot man en vrouw. Daarna barst het feest los en word er door iedereen een stukje gedaan. Het was heel gezellig en ja dan vergeet je nog wel eens de tijd. Gelukkig waren we niet heel veel te laat om nog naar bed te gaan. De oudste welpen mochten blijven zitten en kregen nog een lekker glas drinken en hebben nog even gezellig met iedereen gepraat. Uiteindelijk zijn ook zij naar bed gegaan en was de dag voorbij.

Zaterdag
Het einde dus veel opruimen en schoonmaken. In de hoop het voorleesboek uit te krijgen leest Saskia nog een heel groot stuk van het boek voor. Jammer genoeg hebben we het boek niet uit gekregen maar we konden echt niet langer wachten want de ouders stonden echt al heel lang te wachten. Na de sluiting was het dan officeel voor bij, bedankt voor het helpen van de arme boeren dit vooral namens Robin Hood en Broeder Tuck natuurlijk!

Zaterdag 15 september
Vroeg uit bed want we willen zo weinig mogelijk missen van de zaterdag. Er zijn vandaag twee formule 1 races, allebei kwalificatie. De eerste begint om 10 uur dus wij vertrekken lekker vroeg. Om 6 uur ging de wekker en ik denk dat het half 7 was toen we in de auto zaten. Om een uurtje of half 10 zaten we in Spa, we hebben nog een eind gedwaald tot we echt in de buurt van het circuit waren. Echt heel dicht bij kon je niet komen maar gelukkig was het zo geregeld dat je je auto vrij goed kon parkeren op 1 van de parkeerplaatsen rondom de stad. Gewoon een grasveld waar je dan mag parkeren, tenminste als je 15 euro betaald hebt. Bij die 15 euro zit dan wel een busrit naar de stad. Vanaf daar is het maar een kwartiertje lopen naar het circuit. En dan ben je all een nog maar op het circuit, het kan zo zijn dat we drie kwartier nodig hadden om bij een leuke plek te komen. Daar zit dan wel bij dat we een aantal keer stil hebben gestaan en dat we de weg niet wisten. Eenmaal op de plek kwamen al snel de Formule 1 auto’s voorbij scheuren. De eerste kwalificatie was begonnen. Hierna kwam nog de Mini-challenge en de GP2. Tijdens de GP2 zijn we terug gelopen anders zouden we de bus missen en daar hadden we geen zin in. Eenmaal weer bij de auto moesten we op zoek naar iets te eten en een slaapplaats. Na een paar kleine dorpjes kwamen we bij het plaatsje Coo, ja die van de watervallen. In Coo hebben we de auto geparkeerd en zijn we gaan eten. We werden geholpen door een aardige Nederlandse vrouw. We hebben haar ook gevraagd of zij iets wist waar we konden overnachten en ze verwees ons naar de overkant. Na het eten zijn we er dan ook even heen gelopen. Ineens viel ons oog op het bord “Camping” we zijn er heen gelopen en hebben gevraagd of er nog plek was. En we hadden geluk, de man was ook een Nederlander en hij had nog wel een plekje. Hij was benieuwd waarin we sliepen, een caravan, tent?? Nee, in de auto. We mochten wel een tent van hem lenen maar we hadden ook geen matje mee dus dat leek ons niet zo slim. We hebben betaald en gingen de auto halen, we hebben de mensen van het restaurant nog even bedankt en kwamen weer aan de praat. We hebben daar een huisgemaakt ijsje gegeten, voor mij Tropical en Haags Hopjes ijs en voor pa alleen Tropical. Het ijs was heel super lekker. We hebben nog een tijdje met de eigenaaren en een kennis van hun staan praten en hebben daarna de auto op zijn plaats gezet en zijn gaan slapen.

Zondag 16 september
Weer lekker vroeg het bed uit, een auto slaapt toch niet helemaal ideaal maar dat mag de pret niet drukken. Vandaag gaat het gebeuren,, de Formule 1 race. En natuurlijk GP2 en Porsche supercup. Om 6 uur zijn we opgestaan en hebben we alles opgeruimd om kwart voor 7 zijn wij vertrokken en naar het cicuit gereden. We hebben geparkeerd bij dezelfde plek als de vorige dag. Met de bussen die al gewoon reden zijn we naar Francorchamps gegaan en zijn we met een koffie in de hand naar het circuit gelopen. De ingang die we gister nog gewoon binnen konden mochten we nu niet meer in. We moesten een heel eind omlopen om bij hetzelfde uit te komen. Maar we hebben wel de Pitpoezen van ING gezien, sterker nog we liepen samen met hun door de kaart controle. We zijn toen via alle shops naar de plaats gelopen waar we gister ook zaten. Daar hebben wij ons tussen de menigte die er al heeeeel vroeg zat gemengd en een leuk plaatje kunnen veroveren. Daar moesten we 5 uur wachten tot de Formule 1 begon. Gelukkig was er genoeg te doen dus hebben wij ons niet verveeld. Eerst begon de Mini-challenge, daarna kwam de Porsche supercup waarbij er een auto crachte recht voor ons, daarna kwam de GP2 en uiteindelijk de Formule 1! Wat gaat dat hard zeg! Heerlijk die rond vliegende auto’s. Hammilton was nog even de controle kwijt in de bocht waar wij zaten. Verder waren er een aantal auto’s die niet altijd even soepel door de bocht kwamen maar er gebeurde geen ongelukken. Er kwamen wel bijna constant auto’s voorbij. Al met al was het het wachten meer dan waard.

Eenmaal aangekomen en de auto geparkeerd zijn we naar binnen gegaan, en ja hoor achter de balie zat Harry. Het duurde even voordat hij ons doorhad maar wij hadden het ook makkelijker zoeken. Nadat we Harry de hand geschut hebben en even hebben gepraat kregen we de kaartjes, 1 voor het snowboard, 1 voor de schoenen, 1 voor de baan en 2 consumptiebonnen. Daarna kregen we ook nog een jas en een broek te leen want die hebben we wel nodig en hadden we natuurlijk niet. Daarna hebben we even rustig rondgekeken en zijn we de schoenen vast gaan halen. Samen met de broek hebben we die vast aangedaan anders blijf je daar zo mee slepen.

Toen was de officele opening door MR. Burton (Harry) dat was boven dus ik loop de trap op maar de poortjes beginnen te piepen, je mag niet met de schoenen naar boven. Gelukkig heeft Harry het gehoord en heeft ervoor gezorgd dat we toch boven bij de opening konden zijn. Na het praatje hebben we de snowboards weer opgezocht en zijn we de kou ingegaan.

Daar hebben we ons eerst even opgewarmd, een paar rondjes rond alle neergelegde snowboards, een paar keer springen, een paar keer links hangen, je kent het wel. Na de opwarming werden we opgedeeld in mensen die ooit wel eens les gehad hadden en mensen die dat niet hadden. Die laatste groep werd weer opgedeeld in 3 groepjes en Frank, Paul en ik zaten in 1 groep. Onze instructeur Wesley legt ons uit wat te doen als je toch valt en we doen het een aantal keer na. Daarna lopen we naar boven en maken we de boarden vast aan de schoenen. 1 voor 1 gaan we dan beginnen aan de eerste keer op een snowboard.

Wat is je voorste been? Recht dat wist ik wel, nou doe die been maar voor. Dus dat been doe ik voor en help mij met een beetje hulp overeind. Gelukkig staat er iemand met zijn schoen onder mijn board want anders glij ik meteen naar beneden. Toen de schoen verdween en mijn board naar beneden wees was ik er klaar voor en kon ik gaan. Daar ging ik dan! Het was wel even wennen, goed door de knie

De volgende dag zijn we om 10 uur opgestaan, tenminste ik wel.. Na een ontbijtje zijn we onder weggegaan naar Heeze waar onze volgende slaapplaats was. 15 kilometer lopen was het. De bedoeling was om ook nog te gaan kanoen maar dat leek ons niet slim dus dat hebben we maar overgeslagen. Ook moesten we nog boodschappen doen. Na een tijdje gelopen te hebben kwamen we een wel heel raar plaatsnaambord tegen, een niet Nederlandse. Dat klopte ook wel, volgens de kaart waren we namelijk in Belgie. Eenmaal weer terug in Nederland kwamen we een meneer tegen die wij vroegen om de supermarkt, die was niet ver weg, aan de overkant zit er een maar als je een echte supermarkt wilt dan moet je naar Leende. Dat hebben we ook gedaan want dat was op de route. De beste man kon ons ook vertellen dat het kampterrein wat we zochten niet in Heeze lag maar in het Heezerbos en dat scheelt toch wel een stuk lopen. Toen we bij de supermarkt weggingen werden we aangesproken door een vrouw die wou weten waar we heen moesten, jammer genoeg niet de kant op die zij heen moest maar ze vond wel dat Rien een beetje moeilijk liep. Eenmaal aangekomen op het kampterrein hadden we alle terreinen voor ons, we waren namelijk de enige. De pannenkoeken waren heerlijk en de buikjes vol. Echt laat is het niet geworden want het is toch best snel koud.

Wat is dat heerlijk wakker worden, je tent uitstappen midden in het bos, zonder dat er iemand om je heen is maar wel met een strak blauwe lucht en een heerlijk zonnetje. Maar na een half uur kwamen er toch langzaam mensen, veel mountainbikers vooral. Met een aantal mensen een gezellig praatje gemaakt en toen Rien ook wakker was hebben we lekker gegeten en zijn we weer vertrokken. De afval hebben we keurig bij iemand die daar woont afgegeven die ons complimenteerde dat we het niet achter lieten maar aan hem gaven. Vandaag hebben we een rustig dagje, we gaan met de trein en de bus naar Brunssum. Maar eerst lopen naar Heeze, eenmaal op het station moesten we wachten op de trein. En in de volle zon is dat echt niet erg. Met de trein gingen we eerst naar Weerd en stapten daarna over naar Heerlen. We hebben toen in Heerlen de bus gepakt naar Landgraaf. We hebben toch eerst even aan de buschauffeur of we goed zaten en dat zaten we zeker! Er was dan wel geen bushalte in de buurt maar hij ging ons afzetten bij een heel goed punt voor ons om uit te stappen (De mac donalds). Eenmaal bij de mac vertelde hij dat we een straat in moesten en dat het dan aan de linkerhand was, een kind kan de was doen! Wij gingen de weg in en inderdaad na een tijdje lopen was daar aan onze linkerhand ineens ons kampterrein. We waren er al eens eerder geweest maar dat is alweer een tijdje terug. Toch herinneren we een aantal dingen, de bloksem die wij daar hebben zitten kijken en de modderstroom diezelfde nacht. Dit keer was het ander weer, heerlijk zonnetje en geen wolkje aan de lucht. We hadden het zelfde terrein als de vorige keer en dat is mooi want we hadden uitzicht op de Brunssumerheide en dat is echt gaaf! We hebben de spullen op ons terrein gezet en zijn eerst van het uitzicht/zonnetje/biertje wezen genieten. Dit duurde een uur maar was echt goed. Toen we dat gedaan hebben hebben we de tent opgezet en nog een keer een uur van de zon genoten. Daarna zijn we terug gelopen naar de Mac donalds en daar hebben we gegeten Na het eten zijn we naar het terrein terug gelopen en hebben we nog wat gedronken en de zonsondergang gezien. Daarna werd het toch koud en zijn we langzaam aan naar bed gegaan.

Het weekend is bijna voorbij. Alleen de reis naar huis rest nog. Niet zo moeilijk zou je zeggen. Maar niets is minder waar. Eerst stonden we voor een bushalte waar geen bus vertrok, toen zijn we naar een andere halte gelopen en daar stonden ineens drie bussen. Eenmaal in de bus hadden we wel de goede en die bracht ons keurig naar het station in Sittard. Met de trein vervolgens naar Utrecht-centraal. En daar begon het gedonder. Er was tussen Driebergen-zeist en Maarn een bermbrand waardoor de trein niet in Ede-wageningen kon komen. We zijn maar naar Driebergen-Zeist gereist en hebben iemand gebelt die ons met de auto zou komen halen. Die persoon stond 1 kilometer voor Driebergen in de file en werd daar de toegang tot Driebergen ontzegt. Niemand mocht er meer naar binnen. Dat ging niet door dus. Toen zijn we maar naar een bushalte gelopen, daar hebben we zitten wachten op een bus richting Wageningen en die kwam er uiteindelijk ook. Alleen hadden Rien en ik niet genoeg geld voor deze bus. Dat was dus ook geen optie. Toch maar terug naar het station dan om te kijken of de treinen misschien al rijden. Maar dat deden ze niet. Gelukkig kwam er wel een bus van Ns waar we gratis in konden en die reed naar Ede-wageningen. Drie kwartier later waren we daar ook en werden we opgehaald door de moeder van Rien (waarvoor mijn dank).